سراب نیلوفر در بند زالوهای آب‌خوار

روزی، نسیم بر آب‌های زلال این سراب، برگ‌های نیلوفر را چون فرشی سبز بر پهنه آبی می‌رقصاند. حالا اما ترک‌های خاک و برکه‌های کم‌جان، جای آن رویا را گرفته‌اند. آمارها فریاد می‌زنند: کاهش بیش از ۹۰ درصد حجم آب، بارش‌های ناچیز و اُفتی خطرناک در سطح آب‌های زیرزمینی. این فاجعه فقط کار آسمان بی‌باران نیست؛ کار زمینِ بی‌رحم ماست.

در اطراف سراب، مزارع سبزی‌کاری و محصولات پُر آب، مثل ارتشی بی‌رحم، هر روز سهم بیش تری از آب را می‌بلعند. برخی مدیران مربوطه می گویند کنتورهای هوشمند نصب شده، اما چه سود وقتی عطش سود و محصول، قوی‌تر از هر قانون و نظارت است؟

سراب نیلوفر هنوز می‌تواند جان بگیرد، اما نه با وعده‌های پوشالی و جلسات بی‌نتیجه. باید چاه‌های غیرمجاز بسته شوند، الگوی کشت تغییر کند، حق‌آبه طبیعی بازگردد و برداشت‌ها به اندازه ظرفیت طبیعت محدود شود. هر روز تأخیر، یعنی یک قدم دیگر به مرگ کامل این نگین آبی نزدیک‌تر شدن.

امروز نیلوفر به بند کشیده شده، اما اگر دست به کار نشویم، فردا دیگر بندی باقی نخواهد بود… فقط خاکی ترک‌خورده و حسرتی که سال‌ها با ما خواهد ماند.

از استاندار محترم کرمانشاه انتظار می‌رود فوراً کارگروه ویژه احیای سراب نیلوفر را تشکیل داده و شخصاً با تمام توان، در این بُحران ورود کند؛ چرا که این میراث طبیعی، فرصتی دوباره برای زنده ماندن نخواهد یافت.

▫️داود امامی، روزنامه نگار