روی ملت، جوانان، ظرفیت های داخلی و برنامه ریزی و برخوردهای مناسب، حساب کنید

موضوع بعدی در این خصوص، به اصطلاح دادن سیگنال ضعف و نیازمندی به غرب و رسیدن به نقطه استیصال در جنگ اقتصادی است. هم اکنون؛ استرالیا، آمریکا، کانادا، آلمان، بلژیک، فرانسه، انگلستان و.‌‌.. از اتحادیه اروپا، با شنیدن، دیدن و احساس ملموس همین سیگنال ها و با اتحادی علنی با دشمنان و متجاوزان به این آب و خاک؛ دقیقاً همان راهی را می روند که بیش از دو دهه است رسماً وارد این مسیر فرسایشی شده و اخیراً نیز با احساس تأثیر فشار اقتصادی بر ملت ایران و کشاندن آن ها به خیابان ها و ایجاد و گسترش اعتراضات مردمی علیه شرایط اقتصادی، دست به تحریم هایی علیه شرکت ها و مقامات سیاسی، اقتصادی و نظامی زده اند.
تروریستی اعلام کردن سپاه پاسداران و اقدام به ترورهای هدف مند نیز، دقیقاً زمینه سازی برای تشدید این روند است.
سخن گوی دولت بفرمایند چرا در این شرایط جنگی خودرو سازان، به صورت غیرقانونی به افزایش قیمت عرضه محصولات خود مبادرت می ورزند و یا با راه انداختن جریان مضحک سایت بازی و ثبت نام در سامانه های مربوط و در عین حال دپوی تولیدات بی کیفیت خود در انبارهای مخفی با ملت و دولت و حاکمیت، از در عناد بر می آیند؟! آیا الآن شرایطی است که بتوان بی محابا برطبل کسب منافع بیش تر کوبید؟! مگر قائد شهید ما در جمع نمایندگان مجلس، وزرا و دیگر مقامات دولتی صراحتاً تأکید نفرمودند که باید به وضعیت خودروسازی رسیدگی شود؟! مگر آن شهید بزرگوار این مساله را مطرح نکردند و نفرمودند که چطور ما می توانیم موشک نقطه زن بسازیم، اما از ساختن خودرو با کیفیت عاجزیم؟! منافع بیش تری که خودروسازان با گران کردن چندباره خودروهای بی کیفیت خود، به دنبال آن هستند، واقعاً برای چه جریانی و چه کسانی است؟! نگارنده در سالیان اخیر و پیش از این وقایع؛ بارها جریان خودرو سازی و خودروسازان در ایران را به حق و با شواهد و قرائن متقن زیر سئوال برده و کراراً خواستار دولتی شدن این مافیای خطرناک شده ام، همچنان که کارشناسان و متخصصان بسیاری در برنامه های تلویزیونی با استناد به اسناد و تحلیل آماری و فنی و تخصصی فعالیت های خودروسازان، بر این امر مهر تائید زده اند که تولید و عرضه خودروهای بی کیفیت و در عین حال گران قیمت، شایسته ملت فهیم و نجیب اسلامی نیست. اصولاً خودروسازان چه کسانی هستند و چرا در این صنعت، تنها به انباشت ثروت و سرمایه از جیب مردم می اندیشند و در تولید محصولات خود نیز، کیفیت قابل عرضه ای را لحاظ نمی کنند و اساساً این قیمت گذاری های وحشتناک که به هیچ وجه بر واقعیات تولید انطباق ندارد، بر چه اساسی و چگونه صورت می پذیرد و منطق و استدلال آن چیست؟! از دیگر سو؛ قیمت کالاهای اساسی در بازار تولید و توزیع توسط تولید کنندگان و توزیع کنندگان، ساعتی و لحظه ای بالا و بالاتر می روند، بدون آن که کسی بتواند مانع این افزایش قیمت های سرسام آور بشود؟!
خانم سخن گو بفرمایند چند درصد از این افزایش قیمت ها و تورم لجام گسیخته ناشی از آزادسازی ها و جراحی های اقتصادی پیش از جنگ است و چه میزان از این بحران پیش آمده مرتبط با جنگ و تهدید و تحریم است؟!
چرا دولت برای مقابله با این وضعیت اراده ا ی عملی و برنامه ای مدون ندارد؟! قطعا قوه قضائیه، در این مورد اقداماتی انجام داده و هشدارهای لازم را هم به متخلفان داده است. تعزیرات حکومتی، بازرسی و نظارت وزارت صمت و دیگر نهادهای نظارتی در این زمینه، چه اقدامی کرده و چه برنامه ای برای کنترل بازار دارند؟!
در کنار اقدامات سلبی، کدام اقدامات و تمهیدات ایجابی اندیشیده شده و یا به مرحله اجرا گذاشته شده اند؟!

نویسنده: حشمت اله سلطانی _ پژوهشگر، تحلیگر مسائل سیاسی، منتقد، نویسنده و روزنامه‌نگار