عذر خواهی رئیس جمهور به خاطر حمله به کشورهای عربی حوزه خلیج فارس، اقرار به تعدی و تجاوز است

رئیس جمهور هم مثل هر شهروند ایرانی و بلکه تمام شهروندان کشورهای جهان، به ویژه مردم کشورهای منطقه به خوبی می داند و می بیند که آمریکا و اسرائیل و حتی انگلیس و ایتالیا و آلمان و فرانسه به عنوان کشورهای دارای تکنولوژی های پیشرفته صنعتی جهان، حملات و تجاوزهای مکرر خود به ایران را از خاک همین کشورهای عربی حوزه خلیج فارس و از خاک عربستان و نیز قبرس و سایر کشورها مثل خاک رژیم باکو، انجام می دهد و ارتش ما نه خاک آن ها که اماکن، پایگاه ها و امکانات و تجهیزات آن ها و نیروهای متخاصم در خاک آن ها را بالاجبار و برای دفاع از خود، هدف می گیرد.

اگر این کار را نکنیم، رئیس جمهور بفرمایند پس باید چه کار کنیم؟! بگذاریم قطر، کویت، امارات، عربستان و … مرتب ما را آماج موشک های کروز قرار دهند؟! در واقع این کشورهای عربی این حوزه هستند که باید از ما عذر خواهی کنند به خاطر این که خود را میزبان این جنایت کاران کرده، اجازه می دهند از خاک خود به طرف ما حملات خصمانه و تهاجمی داشته باشند. آقای رئیس جمهور؛ شما در حال حاضر عضو شورای رهبری هم هستید و لذا مسئولیت تان در این زمینه سنگین تر و حساس تر است، آیا اگر رهبر شهید ما حضور داشتند، با دشمنان این آب و خاک، مخصوصاً اگر همسایه باشند و همه امکانات شان را در اختیار متخاصم گذاشته باشند، مثل شما تحلیل می کردند و مثل شما حرف می زدند؟!

وقتی که دشمنان ما، آن هم با ویژگی های قلدر مآبانه و زورگویانه و بدون توجه به حقوق بین الملل، از هزاران کیلومتر آن سوی دریاها در کشورهای همسایه لانه می کنند و از خاک و آب و لجستیک این کشورها علیه ملت ما اقدام خصمانه می کنند، هرگونه اقدام از سوی ما به عنوان کشوری که مورد تهاجم قرار می گیرد، یقیناً دفاع تلقی شده و به هیچ وجه نقض قوانین بین الملل محسوب نمی شود. بنابراین آقای پزشکیان بار دیگر از روی احساسات بدون هیچ توجه به آثار و تبعات سخنانش در بیانات تلویزیونی شنبه شانزدهم اسفندماه خود که از شبکه خبرهم، پخش شد، ما را زیر سئوال برد و نشان می دهد که این گونه تحرکات و سخنان بودار، بسیار خطرناک است. در خوش بینانه ترین برداشت، ممکن است برخی اذهان در جامعه به سوی مشاوران و عوامل پیرامونی ایشان معطوف شود که از سادگی ایشان، سوء استفاده نموده، در چنین شرایطی که باید همه سیگنال ها و پالس ها، منطقی و اصولی و مبتنی بر حقوق و روابط بین الملل باشد، درست در نقطه مقابل آن قرار می گیرد.

نویسنده: حشمت اله سلطانی _ منتقد، پژوهشگر، تحلیلگر، نویسنده و روزنامه نگار