سیاسیون؛ به منصه ظهور رساندن قدرت را « اقتدار » می نامند. بنابراین اقتدار؛ بدین معنی است که یک بازی گر در روابط بین الملل؛ بتواند با بهره گیری از مؤلفه های قدرتی که در اختیار دارد، به موقع، همسان، هم سطح و بی تعارف، در قبال موضع گیری های دشمن؛ اعلام موضع کند و پاسخی معقول و مبتنی بر دیپلماسی مقاومت، ارائه دهد، به گونه ای که فضای تبلیغی را از او سلب نماید.