رابطه عاشقانه الهام و مسعود

ای بسا ترک و هندو هم زبان

وی بسا دو ترک چون بیگانگان

پس زبان هم دلی خود دیگر است

هم دلی از هم زبانی بهتر است

بنده اذعان می کنم که چندان سیاست نمی دانم. باهمین بضاعت اندک در فهم مسائل سیاسی؛ وقتی که به سیاست های الهام علی اف و حرف ها و موضع گیری های سیاسی اش، نگاه می کنم، وقتی که می بینم با نتانیاهو دل بیار قلوه ببر بازی می کند، وقتی که پایگاه های سیاسی، نظامی و ایدئولوژیک و حتی فرهنگی اسرائیل را در آذربایجان می بینم، از این رد و بدل کردن پیام بین پزشکیان و علی اف، تعجب می کنم و زمانی تعجبم بیش تر می شود و شاخ در می آورم که اخبار و تحلیل های رسانه های رژیم باکو، علناً ایران و نظام اسلامی ما را تخطئه می کنند و صدها دروغ و افترا را به ما می بندند و حالا گستاخی الهام به جایی رسیده که به یک ملت غالباً مسلمان و شیعه، بی حجابی را تحمیل و التیماتوم  می دهد که از این به بعد هر باحجابی، اگر معلم باشد، باید حجابش را بر دارد، در غیر این صورت اخراج می شود، یا اگر دانش آموز است، در صورت داشتن حجاب، از مدرسه اخراج می شود.

دنباله روی از اهداف و برنامه های ترسیمی کمال آتاترک و پان ترکیسم، در همه رفتارهای علی اف کاملاً مشهود است.

یک استان پنج میلیونی ایرانی که به دست بی کفایت پادشاهان قاجار از دست ما رفته، با محدودیت های جغرافیایی خاص و سوء استفاده از موقعیت سیاسی روز، به گونه ای عمل می کند که گویی یک هژمون منطقه ای است و سیاست بازان داخلی ماهم، بی توجه به این واقعیات ملموس، الهام را در توهمات خود، جری تر می کنند. من نمی دانم دیپلماسی خارجی ایران، چگونه تعیین و تدوین می شود و نقش رئیس جمهور کشور پهناور، قدرتمند و متمدنی همچون ایران، در ارتباط با این گونه مسائل مهم و استراتژیک چیست و این نقش را چه کسی به ایشان القاء یا تفهیم می کند؟! آیا شرایط امروز ایران که در یک محاصره و تحریم تاریخی از سوی غرب قرارگرفته، این گونه است که الهام علی اف، خود را محلی از اِعراب، به حساب بیاورد و این چنین گستاخانه، عمل کند؟! آیا دوست دشمن ما را می توان دوست تلقی کرد، کسی که دست در دست رژیم صهیونیستی دارد، آیا با ما دوست است؟! ما نمی گوییم دیپلماسی یعنی این که با همه سر ناسازگاری بگذاریم، یا این که با همه دشمنی کنیم، اما عاقلانه هم نیست با کسانی که آشکارا با ما دشمنی می کنند و در هر صورت یا شرایطی، با ما سر ناسازگاری می گذارند و به هیچ صراطی هم مستقیم نمی شوند، روابط عاشقانه برقرار کنیم!

نویسنده: حشمت اله سلطانی – روزنامه نگار و تحلیل گر مسائل سیاسی