خون صبر، میراثی برای امروز ایران ما

خداوند در قرآن به او فرمان داده بود: «فَاصْبِرْ کَمَا صَبَرَ أُولُو الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ»؛صبر پیشه کن آن‌گونه که پیامبران اولوالعزم شکیبایی داشتندو او صبر کرد تا آن‌گاه که جام زهر را نوشید و به لقاءالله پیوست وداعی که نه پایان راه که آغاز میراثی بود برای تمام دوران‌ها.

سال‌ها بعد در همان روزهای پایانی ماه صفر سال پنجاه هجری امام حسن مجتبی (ع) فرزند ارشد حضرت علی و فاطمه(ع) دومین امام شیعیان با زهر جعده همسر خویش به شهادت می‌رسد امامی که در سخت‌ترین لحظات تاریخ صبر و حلم را سرلوحه‌ی خویش ساخت چنان‌که صبر او ضرب‌المثل خاص و عام گشت او که می‌توانست با سپاهیانش به جنگ برخیزد راه صلح را برگزید نه از سر ضعف که از روی بصیرت صبر او صبر، یک مبارز آگاه بود که می‌دانست گاهی استقامت در برابر نابخردی خود بزرگ‌ترین جهاد است و سرانجام پیکر مطهرش را در بقیع به خاک سپردند اما روح استقامتش در تاریخ جاودانه ماند.

و در آخرین روزهای همین ماه صفر سال دویست و سه هجری هشتمین اختر تابناک امامت علی‌بن‌موسی‌الرضا (ع)در طوس با زهر مأمون عباسی به شهادت می‌رسد. امامی که در غربت در دیاری بیگانه در کنار قبر هارون الرشید به خاک سپرده شد و «غریب‌الغربا» لقب گرفت.شهادت او مظلومیت یکتنه‌ایستادگی در برابر استکبار زمانه بود فریادی که در گلوی تاریخ خاموش نشد و مشهد امروزیادگار همان خون پاک است که بر خاک طوس ریخته شد.

و امروز ای فرهیختگان ایران اسلامی در کوچه‌پس‌کوچه‌های این سرزمین در خیابان‌هایی که هر روز شاهد حضور شماست نفس همان صبر و استقامت را می‌توان حس کرد. همان صبری که قرآن بر آن تأکید دارد و می‌فرماید: «وَاسْتَعِینُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلَاهِ»؛ «از صبر و نماز یاری جویید».

مبارزه‌ی امروز ملت ایران با استکبار جهانی ادامه‌ی همان راهی است که پیامبر با صبر خویش گشود امام حسن با حلم خویش حفظ کرد و امام رضا با خون خویش بر آن مهر شهادت زد خیابان‌های امروز میراث‌دار همان کوچه‌های مدینه و طوس است جایی که صبر تنها نه یک فضیلت اخلاقی که یک راهبرد مبارزاتی هوشمندانه بود.

خون این سه بزرگوار در رگ‌های تاریخ جاری است و امروز در رگ‌های جوانانی که در خیابان‌ها فریاد می‌زنند همان خون به جوشش آمده است استکبار هرگز نمی‌داند که با مردمی روبروست که صبر را از پیامبرشان آموخته‌اند استقامت را از امام مجتبی به ارث برده‌اند و شهادت‌طلبی را از خون امام رضاو این بزرگ‌ترین میراث ماه صفر برای امروز ماست: اینکه بدانیم استقامت در برابر زورگویی از همان روز اول خون این خاندان بوده است و امروز در خیابان‌های ایران همان خون همچنان به جریان است.

«صبراً عَلَی قَضائِکَ یا رَبِّ؛ پروردگارا، بر قضای تو صبر و استقامت می‌کنم.»آنچه روشن است خون ریختن معصوم در تاریخ تکرار می‌شودفقط جامه‌ عوض می‌کند.نزدیک‌ترین شباهت تاریخ تکراردشمنی مستکبران با اولیای خداست. معاویه آن‌که با زر و زور جعده را آلوده‌ساخت تا زهر مرگ را در کام حلیم‌ترین امام، امام حسن مجتبی علیه‌السلام بریزد و مأمون عباسی آن‌که در پس انگور زهرآلود نقشه‌ی خاموش‌کردن فروغ خراسان امام رضا علیه‌السلام را کشید. و پیش از آنان یهودیه‌ای که زهر را در طعام پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله ریخت تا مرگ مصطفی را رقم زنداینان هرکدام به زبانی استکبار زمان خویش بودند دشمنانی که تاب نورحق را نیاوردند و جز با نیرنگ زهرراهی برای نابودی اولیای الهی نیافتند. امروز استکبار جهانی با چهره‌ای نواما با همان ماهیت کهنه دست به تکرار همان جنایت زده است آمریکا و اسرائیل این معاویه و مأمون عصر ما با شیطان‌صفت‌ترین ابزارکه تیر آتشین و گداخته بود به لب‌های تشنه روزه دار رهبر عزیزمان حضرت آیت‌الله سید علی خامنه‌ای رساندند آنان پنداشتند با این جنایت چراغ هدایت را خاموش خواهند کرد غافل از آنکه خون شهیدخود مشعل‌افروز راه فرداست و اینجاست که درس بزرگ تاریخ خود را عیان می‌سازد درسی که در متن قرآن و سیره‌ی معصومین رقم خورده است امام حسن علیه‌السلام با آن صلح تلخ به ما آموخت که هرگونه سازش و تسلیم در برابر زورگویی نه صلح که زمینه‌ساز نابودی تدریجی جامعه‌ی اسلامی است او با صبری کوه‌آسا ایستاد تا بدانیم که «استقامت» تنها راه بقاست.

قرآن نیز بر این حقیقت پای می‌فشارد که «وَاسْتَعِینُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلَاهِ»؛ صبر، نه یک فضیلت اخلاقی که یک راهبرد مبارزاتی است و استکبارستیزی خود میراثی است که از انبیای الهی تا به امروز جاری است امروز در این لحظه‌ی سرنوشت‌ساز خون شهید پیمان‌مان را با خدا و تاریخ محکم‌تر کرده است. ما با گوش به فرمان حضرت آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای آن فرزند برومند رهبر شهید عهد می‌بندیم که در مسیر مقاومت استوار بمانیم ما از مکتب حسین علیه‌السلام و صبر مجتبی علیه‌السلام و خون رضاعلیه‌السلام و شهادت رهبرمان آموخته‌ایم که تنها راه عزت ایستادگی است و هرگونه سازش ذلت جاویدان و امروز بیش از هر زمان به این حقیقت قرآنی ایمان داریم که «إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِینَ»؛ و ما در این مسیر پرافتخارتا حصول پیروزی نهایی، از پای نخواهیم نشست.

نویسنده: حجت‌الاسلام والمسلمین کاوه مرادی